( قسمت اول )

مانیفست کمونیسم : ( مارکس  انگلس  )

مارکس همیشه از روسیه متنفر بود . اما یکی از شو خی های تاریخ  این

که  جدی ترین  طرفدارانش نه از انگلستان که ان  همه  در آن جا  فعالیت

کرد ، که از روسیه آمدند . گئورگی  پلخانف که بعد ها اول مرشد  فکری

لنین شد و بعد  دشمن  عقاید  او ، مانیفست  را خواند  و آن را  با خود  به

روسیه برد . هدف او رسیدن به راه میان بری برای رسیدن به سوسیالیسم

بود . جنبش سوسیال دموکراسی را به راه انداخت که  بعدها بلشویک ها ،

ولادیمیر لنین ته مانده های  دموکراتیک مارکسیسم را هم  به اسم اطاعت

بی چون و چرای توده ها از اراده واحد رهبران کارگری از بین برد .

جانشین او استالین ، قضیه را پیچیده تر کرد . 

مارکسیسم به روایت استالین ، شد یک حکومت پلیسی مقتدر برای ساخت

پرولتاریای ( کارگری ) آرمانی به هیچ کس رحم نمی کرد . اما در نهایت

شکست ایده دولت واحد استالینی و فرو پاشی جماهیر شوروی ، کارگران

را  دوباره به  همان  جبهه  بورژوازی ( دارندگان  یا  مدیران ابزار توید

اقتصادی ) فرستاد که مارکس در مانیفست گفته بود .

شهرت مانیفست  پیش از همه مدیون  فصل اول آن است  که زیر  عنوان

پرولتاریا و بورژوازی تاریخ جوامع بشری را به عنوان  مبارزه ای میان

طبقات اجتماعی شرح میدهد و با ادعای پیروزی پرولتاریا بر بورژوازی

پایان می گیرد .

زمانی قرار بود این مانیفست ، خط  اصلی عملی برای  تغییر جهان را به

کارگران دنیا نشان دهد . در تمام قرن بیستم مانیفست های فراوان دیگری

نوشته شد تا راه و رسم تغییر جهان را نشان دهد . 

با فروپاشی اردوگاه  کمونیسم و پایان قرن بیستم  دیگر نه کسی  مانیفست

نوشت  که  اگر هم  نوشت  مانند  فوکویاما  که  تاریخ را تمام  شده  و  به

سر منزل رسیده دید ، دیگران ریشخندش کردند . و نه رغبتی به خواندن

مانیفست  وجود داشت . با این همه مانیفست کمونیسم یک استثنا بود .

مانیفست  به  حیات  خودش ادامه داد و این البته  به  توانایی  خاص  آقای

مارکس بر می گشت که هفت تا جان داشت . مارکس کمونیست مرده بود

و ........  زنده باد مارکس مدرن !!

حیات  دوباره  مارکس و مانیفست ،  مدیون  این  شک  بود  که  مانیفست

تجویزی  است  برای  کارگران   جهان   یا  توصیفی  است  درخشان  از

سرمایه داری . واقعیت آن بود که مارکس با توانایی فراوان  توانسته  بود

تصویری درخشان از عصر مدرن ، نقاشی  کند و بسیاری  را  دچار این

توهم کرده بود که راه رستگاری ، کمونیسم است .

توصیف مارکس از امکانات و محدودیت های بورژوازی  چنان است  که

گویی نه برای تدفین که برای تحسین بورژوازی چنین کتابی نوشته است .

اگر چه جملات   پایانی  مانیفست پر است از راهکار و استراتژی  برای

سرنگونی بورژوازی ، اما در تمامی بخش های دیگر کتاب ، مارکس  به

تشریح ویژگی های هیجان انگیز عصر مدرن که در قلب آن   بورژوازی

اما در تمامی  بخش های  دیگر  کتاب ، مارکس  به  تشریح  ویژگی های

هیجان انگیز عصر مدرن که در قلب  آن  بورژوازی  قرار  گرفته  است

می پردازد !!!

با وجود تعریف روشن و جامعی  که کمونیسم و مارکسیسم از بورژوازی

ارئه داد ، تجربه نشان داد که قدرت گذشتن ازآن و آزاد کردن امکاناتی را

که مدعی آن است ندارد .

امروز پس از گذشت  صد سال  از نوشته شدن مانیفست ، می توان آن  را

سندی متعلق به تاریخ تلقی کرد . تفکری که مللی که سال ها ذیل حکومت

کمونیستی زیسته بودند به پایان ان گواهی دادند .

                                                                    ادامه دارد ........

توضیح نویسنده وبلاگ :

مطلب بالا از نفوذ  مانیفست  در روسیه نوشته  شده . و  چگونگی  انتشار

آن و توسط چه کسانی و با همکاری چه کسانی آورده نشده . و امید  است

شما خواننده گرامی آن را بدانید . زیرا  نوشتن آن  خارج  از  بحث  و در

حوصله این وبلاگ نمی باشد .

                                                      نوشته شده =  فاشیسم اریایی